Καλωσήρθατε στο Klapsa,
Εδώ θα ευχαριστηθούμε γκρίνια.
Θα μοιραστούμε τον πόνο μας, τις στενοχώριες μας αλλά και τις καλές μας εμπειρίες.
Θα προτείνουμε ιδέες και λύσεις, για να προσπαθήσουμε να δούμε το δάσος, όχι μόνο το δέντρο.
Γι΄ αυτό θα εκτονωθούμε και μετά θα κάνουμε ένα βήμα μπρος, γιατί οι δυσκολίες της ζωής μπορεί να μας πονάνε και να μας ξεβολεύουν, αλλά συγχρόνως μας εξελίσσουν και μας δυναμώνουν για να κάνουμε σημαντικά πράγματα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Αναστασία καλό ξεκίνημα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα περιμένω να δω τις ... κλάψες που λες, αλλά ως αισιόδοξος σου αφιερώνω το vidaki από μια πρόσφατη ανάρτηση που ανέβασα στο blog μου
http://vassilisonline.blogspot.com/2009/06/blog-post.html
κλαψα???????? μακρια απο έμας
ΑπάντησηΔιαγραφήκάτι ποιο αισιόδοξο δεν είχες να βρεις
π.χ κάψα
Σ΄ ευχαριστώ Βασίλη για τις ευχές και το σχόλιο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΒλέπω ότι έπιασες αμέσως το νόημα του Blog, που δεν είναι να παραμείνουμε στη ΚΛΑΨΑ, αλλά να μοιραστούμε τρόπους έτσι ώστε να τη "ξορκίσουμε". Χαιρετισμούς στην υπέροχη οικογένειά σου.
Μάνο μου, χρειάζετε να βρούμε τρόπους σταματήσουμε την κλάψα, για να χαρούμε ελεύθερα την κάψα. Αλλά για να το κάνουμε αυτό χρειάζεται πρώτα να εκδηλώσουμε τη κλάψα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά στη Μαίρη και τον Αλέξη.